HEGEMONİK PANİK

 HEGEMONİK PANİK

Hegemonya kuruluş özelliklerini uzun süre koruyamaz. Çünkü hegemonya sonsuza dek işleyecek baskın bir üstünlük değildir. Her kritik süreçte, her kaotik dönemeçte güncellenmesi gerekir. Zaten siyasal açıdan sadece tehdit ve dehşet mekanizmasıdır. Ayrıca demokrasinin gelişimine asla hizmet etmeyen, toplum katmanlarını yönlendirme gücünü sürekli elinde tutmak isteyen parlamenterizmi dayatır. Hukuksal dinamiği ise iki dudak arasına sıkışmış hukuksuzluktur.

Hegemonik klikler ve normları toplum kesimlerince zor benimsenir. Korku sultanlığıyla dahi kabul görmeyince zor kullanmak dahil bir çok enstrümana meşruiyet kazandırılır. Dahası genel geçer doğruları bile altüst eden varyasyonlar devreye sokulur. Varlığının tarifi algı aldatısından ibarettir. Üstelik oligarşik temeli de çok kaypaktır. Bu kaypak yapı kritik aşamalarda mevcut İktidarı sürdürmek için sürekli faşizan manevralar geliştirir.

Hegemonik panik, devlette derinleşince omurgalı omurgasız kavgası başlar. Kısa zamanda son etaba geçilir. Şeref yoksunu alçak karakterliler ile sonu çoktan gelmişler, sona yakın günlerde son şanslarını kullanırlar. Ya kaybettikleri iadei itibarı kazanırlar ya da siyasi mefta olurlar...

Diğer yandan hegemonik konjonktür, sonunun geldiğini gördükçe siyasi manzaraya göre yer ve yön değiştiren hukukçuları devreye sokar. Bizzat antidemokratik düzen partilerini kullanır. Özgürlükçü sosyal sistem öneren demokrat yapıları ise kolpa girişimler ve pompa politikacılar vasıtasıyla kaosa sürükler. Tüm ilerici hamleleri, toplumu yanıltarak gereksiz seviyesine getirir. Böylece topyekun İktidara yürüyüş kesintiye uğratılır.

Hegemonik hakimiyet uyarına getirerek büyük kongreleri butlan sayan, meclisi baypas eden tutucu tepegöz liderliğinde, egemen sermayeye hizmet eder. Solcuların, sosyalistlerin veya devrimcilerin iktidarını engellemek için baskın seçim planlar. Demokrasinin rafa kaldırılması, seçimlerin ertelenmesi veya uzun süre yapılmaması fikri toplum katmanlarından saklanır. Tarifsiz ve manasız çifte standart yasaklarla meçhule yürür hegemonikler.

Yürürlüğe giren kararlarla birlikte hegemonik güç, ileri demokrasi yanılsamasını kullanarak hegemonyasını tam kurar. Ve hegemonikler toplumsal ilerlemenin önünü radikal tertiplerle keser. Hatta salt demokratik devrimi engellemek için karşı devrimci rolüne bürünür.

Karşı devrime direnen hegemonik panik karşıtları son sözü söylemeden sistem düşmez. Ve butlan mutlan kar etmez, küresel odaklar mutlak yenilir, sermaye diktatörlüğü mutlaka yıkılır. Hegemonyadan kurtuluş eninde sonunda gerçekleşir. Kurtuluş reçetesi de belli, 'kurtuluş yok tek başına...'