ZUMBİYA FAŞİZMİ

 ZUMBİYA FAŞİZMİ

Zumbiya'da zorba düzen kendi geleceğini iyice zora soktu. Çünkü pentagonvari sivil darbelerle kurguladığı formalist siyasal süreç, resmen faşizme geçit verdi...

Vaktinden önce hukuk dışı, hukuki kararlarla adrese teslim davetiye yazıldı. Kopya formal piyonlara fırsat yaratıldı. Ama boşa. Çünkü tinsiz ve tıynetsiz protipler karanlığa asla ışık yakamaz. Bu yüzden milli ve yerli Zumbiya faşizmi kendi karanlığında boğulacak gibi görünüyor.

Ayrıca içten pazarlıklı, cemiyetsel gölge operasyonlar artık hepten sıradanlaştı. Defalarca köşeye sıkıştırılarak kıpırtısız ve sessiz kalması istenen muhalefet ise olmadık derecede kararlılıkta. Teyakkuzda ve isyanda. Benzer hamleleri beklenmedik dirençle savuşturdukça, eylemsel direniş potasında profesyonelleşti. Yani mutlak gidici iktidar, mutlak butlana sarılarak süre uzatma derdinde. Ancak muhalefetin yıkılmasına veya teslim alınmasına ilişkin artık ne yapsa tutmayacak gibi görünüyor. Çünkü faşizme karşı omuz omuza direniş tavrı, birleşen Zumbiya'nın siyasal gerçekliği oldu.

Müesses düzenin faşizme kayarak, türlü desiseyle kutlu emanete ihaneti dayatması semptomal bir durum. Yapmacık burukluk, uyduruk bahaneler, sananeler bananeler ise çürüyen resmiyetin açık belirtisi. Ayrıca saltanat kayığına binmiş güdümlü yargı, muhaliflerin sinir telleriyle haddinden fazla oynayınca siyasal gerginliğin tüm katmanlara sıçrayacağı aşikar. Sanki bu hal ve gidiş müesses iktidar tarafından pek fazla umursanmıyor. Ancak bu vurdumduymazlık tam demokrasi inancını yükselten ana tema. Yani müesses yapı muhalefetin defterini düreyim derken, kendisi tökezliyor.

Faşizan kararların, hukuksal dayatmaların özü muhalefette özgüven kaybı yaratılması. Siyaseten taban ile tavan arasında keskin çatışmaların başlatılması. Hedeften sapmasının resmiyet kazanması. Ancak tüm faşist hamleler, muhalefetin devrimci özüne dönmesinden başka işe yaramıyor.

Zaten bu konuda tek yasal yetkili yeseka. Resen istif bozan bir karara imza atmazsa rota değişmez. Aksi halde münasebetsizlere gününü gösterecek yeni yol haritasına geçilir. Olan yine sırça köşklerde, altın saraylarda yaşayanlara olur. Belki de tam tersi. İşte o fena bir durum...

Zumbiya'da faşizmin gölgesinde yapılan sıradan davetlere, sırf akıllarını üst akla kiralamışlar icabet eder. Ortak akılla hareket edenler ise icabında ölümü göze alarak faşizan atakları cesaretle karşılar. Kitleleri Zumbiya'nın ikinci kurtuluşuna konumlandırır. Ve resmi otoriteye, gayriresmi faşizme geçit vermez. Bu zorbatik manzaraya yakın çekim itiraz farkındalığı, mücadele azmi yaratır. Ve binilen dalın da asırlık çınarın da kesilmesi önlenir.

Kesin olan faşizmin gölgesinde fikri ve zikri ile şeytana satılmış Zumbiyalılar formaliteden muhalefet ister. Bunlar sık aralıklarla muhalefete muhalefet edenlere yanaşır. Eğer bu yanaşık düzen toptan reddedilmez ise Zumbiya zifiri karanlıkta kalır. Busbulanık gündüz formatında resmen hezimetle karşılaşır. Ve işte faşizme hizmetin neticesinde gerileyen Zumbiya bu diye tarihe bir not daha düşülür...